اخبار مهم
Home / قصد بارداری / همه چیز درباره رحم جایگزین(۳)
57872_988.jpg

همه چیز درباره رحم جایگزین(۳)

براساس آخرین بررسی های انجام شده توسط پژوهشگاه فناوری های نوین علوم زیستی جهاد دانشگاهی ابن سینا، ۲۰درصد زوج ها در کشور نابارور هستند و این آمار بیانگر افزایش میزان ناباروری نسبت به گذشته است. در حال حاضر با وجود درمان های پیشرفته ناباروری، بسیاری از زوج های نابارور با یکی از این درمان ها صاحب فرزند می شوند ولی در مقابل، زوج هایی نیز هستند که هنوز درمان های کمک باروری نتوانسته آنها را پدر و مادر کند. یکی از روش هایی که در کشور ما همواره صحبت کردن در مورد آن با حواشی زیادی همراه بوده، استفاده از رحم جایگزین است. در مطلب پیش توضیحاتی درباره رحم جایگزین و نحوه درخواست و مراحل آن آورده شد، در ادامه توضیحات بیشتری آمده است:

البته هر روشی مشکل های خاص خودش را دارد و بیان مشکل ها به این معنا نیست که ما روشی را در اینجا رد یا تاکید کنیم ولی ویژگی ای که درمان ناباروری نسبت به درمان سایر بیماری ها دارد، این است که ما برای به نتیجه رسیدن به جای یک نفر با چند نفر در ارتباط هستیم و این کار را مشکل می کند؛ مثلا جزو مفاد اصلی که باید در قرارداد ذکر شود، این است که نباید زنی که صاحب رحم است، در طول مدت بارداری در معرض ضرب و شتم یا دعوا و مرافعه قرار بگیرد ولی ضمانتی برای این قضیه وجود ندارد. ممکن است طی بارداری، زن صاحب رحم دچار بیماری ای شود که هزینه درمان بالایی دارد، حال سوال اینجاست که این هزینه را باید چه کسی پرداخت کند؟

ممکن است همسر فردی که صاحب رحم است رضایت داده باشد که همسرش این مسئولیت را قبول کند ولی بعد از چند ماه منصرف شود و بگوید به دلیل مشکلاتی که برای همسرش ایجاد شده، نمی تواند به وظایفش همانند سابق ادامه دهد، پس من منصرف شدم. حتی می تواند ادعا کند که چون همسرش نمی تواند نیازهای جنسی وی را برآورده کند از رضایت خود صرف نظر می کند. تصور کنید یک زن مجرد، صاحب رحم است و بعد از یکی دو ماه یک خواستگار مستعد پیدا می شود و قصد دارد ازدواج کند و مصرانه تقاضا دارد که بچه را سقط کند.

آیا آماری دارید که در مرکز ناباروری ابن سینا سالانه چقدر از زوج ها به روش رحم جایگزین صاحب فرزند می شوند؟
نه، چون بسیاری از زوج ها بعد از اینکه اقدام های اولیه شان را انجام دادند و جنین تشکیل و منتقل شد، دیگر به مراکز ما مراجعه نمی کنند و خودشان اقدام های درمانی را تحت نظر متخصصان خارج از مرکز ما پیگیری می کنند. گاهی نیز متقاضیان شهرستان هستند و بعد به شهر خود باز می گردند، بنابراین آمار دقیقی در این زمینه ندارم ولی می توانم بگویم تعداد افرادی که از این روش استفاده می کنند زیاد نیست.

متوسط هزینه هایی که همسران باید برای استفاده از این روش بپردازند، چقدر است؟
کلیه هزینه های آزمایش های اولیه تکمیلی که فرد صاحب رحم باید انجام دهد به عهده زوج هاست ولی عدد مشخصی ندارد، چون ممکن است یک فرد با ۴۰ هزار تومان آزمایش هایش انجام شود ولی فرد دیگری یکی دو میلیون باید برای آزمایش هایش و هزینه های دارویی بپردازد، ضمن آنکه درخصوص قرارداد نیز اصلا نمی توان عدد مشخصی را بیان کرد. جالب است که در یک مورد فردی صاحب فرزند نمی شد، همکار وی از روی فداکاری به صورت رایگان تصمیم گرفت که جنین آنها را در رحم خود نگه دارد. گاه نیز فرد صاحب رحم با یکی از زوجین نسبت فامیلی دارد و پولی بابت این ۹ ماه رد و بدل نمی شود.

مادربزرگی که نوه اش را به دنیا آورد!
سارا کونل زن ۳۵ ساله ای است که به دلیل مشکل های جسمی خاص قادر به نگاه داشتن جنین در رحمش نبود و به همین سبب، مادر ۶۱ ساله اش، کریستین کیسی، قبول کرد نقش رحم جایگزین را برای دختر و دامادش بازی کند. سارا کونل در این باره می گوید: «ابتدا پذیرش این مساله که کسی از اعضای خانواده بخواهد نقش رحم جایگزین را بازی کند، کمی دشوار بود اما با گذشت زمان این مساله برای همه حل شد.»

نکته جالب این است که کسی ۱۰ سال پیش یائسه شده بود و پزشکان با تزریقات هورمونی و از طریق روش های آزمایشگاهی توانستند دوباره او را بارور کنند تا بتواند در بیمارستانی در شیکاگو، نوه خود (فینن) را به دنیا آورد. جالب است بدانید کیسی اولین مادربزرگی نیست که نقش رحم جایگزین را برای اعضای خانواده خود بازی کرده است. این اتفاق در سال ۱۹۸۷ در آفریقای جنوبی و در سال ۲۰۰۸ در اوهایو نیز افتاده بود و همه این مادربزرگ ها نوه های خود را صحیح و سالم به دنیا آورده بودند.

به همسرانی که می خواهند با این روش صاحب فرزند شوند، توصیه می کنم…
۱- قبل از آنکه بخواهند از روش رحم جایگزین بچه دار شوند، حتما با افراد دارای صلاحیت یعنی متخصصان در این زمینه و مراجع تقلید خود مشورت کنند.

۲- مشکل های احتمالی را در نظر بگیرند و با علم به آنها از این روش استفاده کنند.

۳- بدانند که این روش هزینه بر است و تا زمانی که نظام حمایتی دقیقی در مورد آن وجود ندارد، بهتر است به عنوان گزینه آخر برای فرزندآوری به آن توجه کنند.