اخبار مهم
Home / زایمان / زایمان طبیعی چقدر طول می کشد؟
31215_784.jpg

زایمان طبیعی چقدر طول می کشد؟

سلامت: در عمل پیچیده‌ای مثل زایمان، اتفاقات بسیاری هست که پیشامد آن برای مادر، بچه و یا هر دو آنها می‌تواند خطرناک باشد. برای یک زایمان سالم، بچه و بند ناف باید در موقعیت درستی در کانال زایمان قرار بگیرند. بااینکه مشکلی مثل کند بودن زایمان را می‌توان به راحتی با دارو برطرف کرد، اما مشکلات جدی دیگری هم می‌تواند اتفاق بیفتد. درمان بسیاری از این مشکلات، زایمان سزارین است.

در زایمان طبیعی، رحم به طور ریتمیک دچار انقباضاتی شده و بچه و جفت را به سمت بیرون هدایت می‌کند. زایمان فرایندی پیش‌رونده است که به طور کلی تا زمان بیرون آمدن کامل بچه  و جفت متوقف نمی‌شود.

برای زنی که برای اولین بچه خود باردار شده است، مدت زمان متوسط از شروع زایمان تا بیرون آمدن کامل بچه، حدود ۱۴ ساعت است. برای زنی که قبلاً حداقل یک زایمان داشته است، این مدت ۸ ساعت خواهد بود.

طی زایمان، دکتر به طور مرتب گردنه رحم را چک می‌کند (هر دو ساعت یکبار) تا ببیند تا کجا گشاد شده است. قبل از شروع زایمان، گردنه رحم بسته است. وقتی گردنه رحم به طور کامل باز شود، به قطر ۱۰ سانتی‌متر خواهد رسید. در این زمان، سر بچه جای کافی برای حرکت کردن در واژن و بیرون آمدن را خواهد داشت.

پرستار یا دکتر ضربان‌قلب نوزاد را نیز طی زایمان چک می‌کنند. گاهی‌اوقات از یک گوشی طبی مخصوص  برای اینکار استفاده می‌شود. این روزها اکثر بیمارستان‌ها از مانیتورهای الکترونیکی جنین استفاده می‌کنند که با این وسیله یک میکروفون مخصوص روی شکم مادر بالای رحم گذاشته می‌شود که این میکروفون به مانیتور جنین متصل است و صدای ضربان‌قلب نوزاد را پخش کرده و ضربان‌قلب او را ثبت می‌کند. ضربان‌قلب نوزاد طی زایمان باید بین ۱۱۰ تا ۱۶۰ ضربه در دقیقه باشد.

یکی دیگر از کارکردهای این مانیتورها، ثبت انقباضات زایمان مادر است. یک ابزار حساس به فشار با بندی روی شکم گذاشته شده و به مانیتور وصل می‌شود. هر زمان که انقباضی صورت گیرد، به صورت موج کوتاهی روی صفحه مانیتور نشان داده می‌شود. با نگاه کردن به مانیتور، پرستاران و دکتر می‌توانند بگویند انقباضات مادر چندوقت‌یکبار خواهد بود.

زایمان کُند
بعضی از خانم‌ها زایمان‌هایی به طور غیرطبیعی کند دارند که علت آن معمولاً انقباضات کم و دیربه دیر می‌باشد. دکتر با نگاه کردن به مانیتور جنین و دریافتن اینکه گردنه رحم به کندی رو به گشاد شدن است، متوجه این موضوع خواهد شد. درمان معمول زایمان کند، تجویز داروی اکسی‌توسین (oxytocin) به صورت درون‌وریدی است. اکسی‌توسین انقباضات زایمان را سرعت بخشیده و باعث قوی‌تر شدن آنها می‌شود.

بند ناف اتصال بین جنین و جفت است و شاهراه زندگی جنین است که از طریق آن اکسیژن و موادغذایی از مادر به او می‌رسد. در طول زایمان، ممکن است قبل از بیرون آمدن بچه، بخشی از بند ناف به داخل واژن می‌افتد. اگر این اتفاق بیفتد، بند ناف بین سر نوزاد و دیواره‌های گردنه رحم فشرده شده و ذخیره خون به نوزاد قطع می‌شود. اگر زایمان به سرعت اتفاق نیفتد، برای نجات جان بچه، عمل سزارین انجام می‌گیرد.

خونریزی
خونریزی بیش از حد یکی از مشکلات جدی زایمان است که معمولاً بخاطر قطع ناگهانی جفت اتفاق می‌افتد. برای نجات جان مادر و بچه نیاز به عمل سزارین فوری خواهد بود.

فکر کردن به مشکلاتی که ممکن است در طول زایمان اتفاق بیفتد چندان کار درستی نیست اما داشتن اطلاعات کافی در این زمینه به شما نشان خواهد داد که این مشکلات بسیار نادر بوده، اغلب برطرف می‌شوند و جنبه‌ای از زایمان هستند که بعنوان والدین باید از آنها مطلع باشید.

ناهنجاری‌های ضربان‌قلب نوزاد
ضربان‌قلب نوزاد در طول زایمان باید به طور طبیعی یکنواخت باشد. اما در بعضی مواقع، ممکن است طی انقباضات رحمی، ضربان‌قلب او دچار افت شود. فشرده شدن سر نوزاد در دیواره‌های لگن مادر ممکن است کند شدنی کاملاً طبیعی در ضربان‌قلب بچه ایجاد کند.

علل اصلی کند شدن ضربان‌قلب بچه شامل مشکلات مربوط به جفت و فشرده شدن بند ناف است. ازآنجاکه این کند شدن‌ها می‌تواند به این معنی باشد که به جنین اکسیژن کافی نمی‌رسد، نیاز به زایمان سریع –معمولاً از طریق سزارین — خواهد بود.

دامنه مشکلاتی که می‌تواند اثرات جدی بر مادر و بچه داشته باشد باعث ترسناک شدن عمل زایمان می‌شود. اما بیشتر زایمان‌ها به طور طبیعی و سالم انجام می‌گیرند و بیمارستان‌ها نیز برای برطرف کردن مشکلات احتمالی مجهز هستند.